Senda inn efni listanes.office@gmail.com
KRANT

Annað tölublað er komið út, endilega sendið inn efni fyrir þriðja tölublað á listanes.office@gmail.com
Tökum við öllu efni, ljóðum, greinum, pælingum, bloggpóstum, myndum o.s.frv.

Viðburðir

Upplýsingar

Slembigrein

FLÓÐHESTURINN (GLUGGAKRÓNIKA 3. MARS)

Presturinn horfir varfærnislega yfir sætaröðina til að kanna hvort einhver sé raunverulega að fylgjast með.

Gummi skáld: Blessaður vert’ekk’að ofhugsa, ég er að hlusta!

Polli Prestur: Takk innilega Gummi minn… fyrir þetta innslag.

(fliss berst úr þriðju röð)

Gummi skáld: Nei, þakka þér!

Presturinn snýr sér við, þykist fletta í biblíunni en opnar tóbaksskrín og andar að sér kornóttu ögnunum. Ritningarlestur hefst og klárast, fólkið treður í sig oblátur og vín og kveður prestinn.
Polli Prestur andvarpar og snýr lyklinum að kirkjunni í hinsta sinn, því í kvöld mun dauðinn hirða Polla prest.

Hann var ógiftur og gekk alltaf um í stuttbuxum.

Nokkrum dögum síðar fannst Polli Prestur látinn í rúmi sínu. Bráðkvaddur.

- - - - - - - - - - - - - - - -

Gummi skáld og Jórunn Apríl eru að gramsa í dánarbúinu.

Jórunn Apríl: Elsku Polli, hann fékk ekki einu sinni að klára safnið sitt af Íslenskum postulínsforsetum, hann vantaði bara eina styttu!

Gummi Skáld: Akkúrat, þvílíkt volæði.

Jórunn Apríl: Já ég meina….. Hver stytta fer á allavega fimmtíuþúsund kall.

Gummi skáld: Mér sýnist hann einmitt vanta Vigdísi, karlpungurinn.

Jórunn Apríl dregur fram grænan vasaklút úr einum pappakassanum. Á vasaklútnum er útsaumuð mynd af óræðu dýri sem líkist flóðhesti með áletruninni 40:15.

Jórunn Apríl: Hvað er nú þetta?

Gummi skáld: Bara vasaklútur, augljóslega… eðjót.

Jórunn Apríl fer að bókaskápnum, nær í eina vel tætta og þvælda biblíu, flettir.

Jórunn Apríl: Hérna! Jobsbók, fertugasti kafli: „Líttu á flóðhestinn sem ég skapaði eins og þig, hann bítur gras eins og naut.”

Gummi skáld: Vá, það mætti halda að þessi maður hafi verið prestur…

Jórunn Apríl: Þegiðu Gummi, þú ert vonlaust skáld.

Gummi skáld býr til prumpuhljóð með munninum.

Jórunn Apríl: Ég skil bara ekki afhverju að myndi velja akkúrat þetta textabrot? Af öllum þeim sem eru til, þá valdi hann að vitna í þetta á vasaklútnum sínum? Eitthvað um flóðhest? Þetta virkar eitthvað svo random.

Gummi skáld: Förum heim, ég finn ekkert hérna sem veitir mér inspírasjón.

- - - - - - - - - - - - - - - -

Klukkan 2:34 lá Jórunn Apríl í rúmi sínu andvaka. Hún lagðist á hliðina með hægra eyrað að koddanum og með vinstra eyrað í átt að loftinu. Undarlegt hljóð virtist koma úr koddanum. Þung fótatök. Dúmm dúmm dúmm. Hún skipti um hlið, en fótatökin úr koddanum héldu áfram í vinstra eyranu. Dúmm dúmm dúmm. Loks þegar Jórunn Apríl náði að festa svefn dreymdi hana óhugnalegan draum. Skikkjuklædd vera sat á ógurlegri skepnu, geysistórum flóðhesti sem gekk þungum skrefum í átt að Jórunni. Dúmm dúmm dúmm. Klæði verunnar voru dökkgræn með gylltum útsaumum, gylltar keðjur láku niður meðfram ermunum og drógust eftir jörðinni svo það klingjaði með hverju skrefi. Jórunn gat ekki hreyft sig, en þegar hún leit niður sá hún ekki líkama sinn, aðeins svart tóm. Hún virtist vera ekkert nema meðvitundin án líkama. Flóðhesturinn kom nær, dúmm dúmm dúmm, þar til hann stansaði loks beint við hlið Jórunnar, eða það sem eftir var af henni. Einhverja hluta vegna vöktu þessar aðstæður ekki upp ugg og óró innra með henni. Hún fann vissulega fyrir ótta, en ekki af dauðlegum toga. Tilfinningin var nánast þægileg. Veran steig niður af skepnunni og nálgaðist Jórunni. Ljósræma steig niður að ofan, eins og einbeittur sólarstafur sem festi sig á andliti verunnar. Þetta var Polli Prestur.

Karl Hrollur
Innsent 3.3.2026, birt 3.3.2026

MÁLVERK DAGSINS 3. MARS 2026

Málverk dagsins er verkið Fiðluleikarar eftir Rut Rebekku Sigurjónsdóttur og er frá árinu 1990. Fiðlu og víóluleikur er mér kær og þetta verk snerti mig, auk þess að mér finnst það einfaldlega mjög fallegt og litapallettan frábær. Takk Rut Rebekka.

Tómas van Vióla
Innsent 3.3.2026, birt 3.3.2026

ÆTTARTRÉ

Mbkv.
Tinna
Innsent 23.2.2026, birt 23.2.2026

Í LEIT AÐ MÖNNUM Í MANNHEIMUM

Ég er staddur í Þýskalandi, 80 kílómetrum suður af Frankfurt, í hinni evrópsku innlands-hafnarborg Mannheim. Borgin er hvað þekktust fyrir að vera helsta fyrirmynd Manhattan þegar kemur að borgarskipulagi, þ.e. hún er svo rúðustrikuð að hún er jafnan kölluð „ferningaborgin“. En ef ég leyfi mér að vitna í Veru Illugadóttur, þá er það önnur saga.

Við Max félagi minn erum í hinu unga og líflega Jungbusch hverfi, sem fyllist af næturlífi um helgar. Það mætti þó segja að mannlíf sé af skornum skammti í Mannheim, þar sem flestir staðir standa tómir á besta tíma. Því má draga nafn borgarinnar sjálfrar í efa, Mannheimar þar sem varla nokkurn mann er að finna.

Við erum þó í leit að stað sem við höfum heyrt að hýsi fólk. Vandamálið er að staðurinn er hvergi að finna á netinu, við höfum aðeins hnit til að styðjast við. Þegar við komum að rétta húsinu blasir við okkur dimmt húsasund. Við lítum hvor á annan, yppum öxlum og göngum inn. Við heyrum mannamál en sjáum engan. Við opnum hurð innst í sundinu og stöndum þá skyndilega inni í hnefaleikasal. Þar mæta okkur rauðar og bláar svampdýnur á gólfum, boxpúðar og lóð. Við höldum lengra inn og fylgjum tröppum upp að stórri hurð. Við opnum hana og sjón er sögu ríkari, ungt fólk reykjandi inni og drekkandi ódýran Helles flöskubjór undir góðri tónlist.

Í horninu stendur foosballborð, þakið límmiðum með pólitískum skilaboðum á borð við FCK AFD og Nazis töten. Ég plata Max til að skora á Þjóðverjana í leik, en þá tek ég eftir límmiða sem sker sig sérstaklega úr í horninu, KSÍ. Þarna er ég staddur á bar í dimmu húsasundi yfir hnefaleikasal sem finnst ekki á Google Maps í borg sem manna er hvergi að finna og rekst á skjaldarmerki Knattspyrnusambands Íslands.

Dagur A. Eggertsson
Innsent 18.2.2026, birt 23.2.2026

LÍFBELTI

Grams er mér kært
en ekki fuglarnir;
Virðingarfyllst!
Fröken Reykjavík
en ekki Búenos Aíres

Ég sé fjall
Eia! Og eia.
Eia frost
og lendur

Þau og ég fljúgum vestur
þegar hitnar
í kolinu
sífreri
ávallt freri
freres de mont
mont-eia

-Ritstjórnin
(viva la flúng!)
Innsent 21.2.2026, birt 21.2.2026

RAPPTEXTI DAGSINS

Mig vantar ekki stelpu til að ríða
Mig vantar stelpu til að njóta ásta með

Besti minn - Birnir og Lil Binni

Kv. María
Innsent 11.2.2026, birt 15.2.2026

VIÐSKIPTAHUGMYND #1

Hommabar sem heitir Gaytungur

Ari Hallgrímsson
Innsent 5.2.2026, birt 10.2.2026

GLUGGAKRÓNIKA 10. FEBRÚAR

Ég sá hann í dag. Aftur. Hann stóð við gluggann sinn og reykti. Sjarmó. Ég velti því oft fyrir mér hvort hann sjái mig. Hann þyrfti samt að horfa upp til að sjá mig. Glugginn minn er á fjórðu hæð en hann býr á annari. Stundum opnar hann gluggann og starir íhugull á götuna. Alltaf á götuna. Halló! Ég er hér! Hérna uppi! Good things come to those who wait, ómar þá í hausnum mínum.

Við kynntumst í bókaklúbbi. Bókaklúbbi með stóru bé-i, því í þessum klúbb var bara ein bók tekin fyrir: Biblían. Kynntumst er kannski svolítið stórt orð. Við vorum allavega bæði meðlimir, en líka 23 aðrir. Ég talaði kannski aldrei við hann en það voru svo sannarlega víbrur. Við fyrsta hitting fórum við hringinn og deildum öll nöfnum og einni skemmtilegri staðreynd. Ég á hund sem heitir Jack Sparrow og tannburstinn minn er gulur. Hann var sá eini sem deildi tveimur skemmtilegum staðreyndum. Hvílíkt sjarmatröll. Klúbburinn hafði það markmið að lesa alla biblíuna og hætta svo. Þetta tók okkur fjögur ár, en þessi ár voru the glory days. Á seinasta fundinum lásum við uppáhalds passíur og textabrot. Ég ákvað að lesa upp úr Jobsbók, 40:16-18;

Sjáðu aflið í lendum hans
og kraftinn í kviðvöðvum hans.
Hann sperrir halann eins og sedrustré,
sinarnar í lærum hans eru samantvinnaðar,
beinin eru eirpípur,
leggirnir járnstengur.

Þegar ég horfði upp úr bókinni mætti ég augum hans. Þetta var engin tilviljun, þetta var guðsvilji.

Í dag eru akkúrat þrjú ár síðan bókaklúbburinn hætti og hann flutti í götuna mína. Hann hefur ennþá ekki litið upp. Bara ef hann vissi að ég væri tilbúin að fara í stríð fyrir hann. Bara ef hann vissi…

Karl Rómans
Innsent 10.2.2026, birt 10.2.2026

ÖRVERK

Svið, kollur, kassagítar

Lítil mús labbar inn á sviðið
hneigir sig, tekur upp gítarinn og fær sér sæti.

Þögn

Við heyrum flamenco tónlist (hljómar yfir allan heiminn)

Músin spilar einstaklega fallega
Hún er svo einbeitt að hún tekur ekki eftir neinu í kringum sig.

Köttur (melankólískur) gengur inn á sviðið
hann dokar við, byrjar svo að hringsóla músina, labbar hring eftir hring.

Tónlistin nær hápunkti (el crescendo)

Kötturinn stoppar fyrir framan músina, gleypir hana í heilu lagi

Þögn (heimurinn er orðinn hljóður)

Kötturinn ropar

Tjaldið

Þórhallur ratóngato
Innsent 27.1.2026, birt 27.1.2026

MATGÆÐINGSMEME

Kv. Tommi tummy
Innsent 21.1.2026, birt 21.1.2026

RÖKFÆRSLA 1

F1. Allir sem ljúga eru með stóra fætur
F2. Ég er ekki með stóra fætur
N. Ég er með stóra fætur

Skrökvari Skallagrímsson
Innsent 19.1.2026, birt 19.1.2026

HÆ ÉG HEITI JÓN HNEFILL

Jón Hnefill
Innsent 15.1.2026, birt 15.1.2026

MASTERSRITGERÐARMEME

kv. María
Innsent 15.1.2026, birt 15.1.2026

NÝTT ORÐ

Nýtt orð: bombokalt
Dæmi: það er bombokalt úti

Ari Hallgrímsson
Innsent 12.1.2026, birt 13.1.2026