Senda inn efni listanes.office@gmail.com
KRANT

Annað tölublað er komið út, endilega sendið inn efni fyrir þriðja tölublað á listanes.office@gmail.com
Tökum við öllu efni, ljóðum, greinum, pælingum, bloggpóstum, myndum o.s.frv.

Viðburðir

Upplýsingar

Slembigrein

MÁLVERK DAGSINS 25. MARS 2026

Málverk dagsins er án titils og er frá árinu 1969. Listamaðurinn er Guðmundur Sveinbjörn Másson. Verkið sýnir sitjandi dreng sem lítur niður. Svipur hans er óræður, sem gerir verkið einmitt svo spennandi. Kannski er þetta Mona Lísa okkar íslendinga?

Tómas drengur
Innsent 25.3.2026, birt 25.3.2026

EINMANALEGT Í KRANTLANDI

kæru
   mýslur
mikið væri
það gott
   ef þið gætuð
sent mér
   eitthvað skemmtilegt
það er svo einmanalegt
   í krantlandi
tölvupósturinn minn er:
listanes.office@gmail.com

🖥️

⌨️🖱️
🐁

-Krant músin
Innsent 24.3.2026, birt 24.3.2026

SÆLIR FEÐUR

Sælir feður, nú er staðan á heimilinu þannig að ég er kominn með córóna vírus í heilanum og líkamanum og fótunum og ég er búinn að vera algjör taugahrúga þessa dagana útaf hundinum og kettinum og fuglunum því nú er staðan hér í látraseli þannig að kötturinn lætur fuglana ekki í friði og sá þriðji drapst í fyrradag og ég er fastur inní herbergi með vírus alls staðar og nú hefur fuglshræið legið á stofugólfinu í tvo sólarhringa og ég kemst ekki fet án þess að smita greyið dýrin og þau fá ekkert að borða kötturinn drepur fuglsgreyin bara til gamans en étur þá ekki og svo pissar hundurinn á hræin þeirra svona getur náttúran verið grimm. en staðan á heimilinu núna er náttla þannig að ég hef alltaf þurft að sjá um dýrin alveg sjálfur því hún sandra mín situr bara í stofunni og neitar að sjá um þau því hana langaði alltaf mest bara í svona frettu eða ferret á ensku sem er bara hvergi fáanlegt á íslandi ég leitaði og leitaði og leitaði og þetta fæst hvergi og svo er það brot á alls konar sóttvarnarlögum að flytja svona kvikindi til landsins og guð má vita að það frýs í helvíti áður en ég er staðinn að því að brjóta sóttvarnarlög þannig það sem ég gerði náttla hérna á sínum tíma var að ég grátbað hana að koma með mér þarna niður í gæludýr.is á bíldshöfða og hún vildi aldrei koma og ekki einu sinni kíkja því hana langaði svo mikið í frettu og það var alveg sama hvað ég sagði við hana oft að þetta væri bara ekki hægt að finna þetta dýr hérna þá neitaði hún alltaf að gefa hinum dýrunum séns og svo einn daginn snappaði ég bara og sagði við hana myndi það drepa þig að koma með mér í gæludýr.is á bíldshöfða og þá vissi ég reyndar bara í mómentinu að ég hafði farið yfir strikið og bað hana afsökunar og ég hélt að hún væri svona búin að gleyma þessu en svo koma allavega að því að ég tók bara málin í mínar hendur og keypti fyrir okkur söndru hund og kött og svo voru fuglarnir í kaupæti og ég hélt að hún yrði hæst ánægð með þetta allt saman á endanum því hún er svo mikill dýravinur en það er eins og eitthvað ljós hafi sloknað innra með henni þegar hún sá þau fyrst greyið dýrin ég meira að segja skírði þau öll eftir henni til þess að sýna hvað mér þykir vænt um hana en nú er staðan náttla bara þannig hérna á heimilinu í látraseli að ég held að hún vilji ekkert hafa þessi dýr hérna hjá okkur og hún einhvern veginn lætur eins og þessi fuglshræ séu ekkert þarna á stofugólfinu og svo heyri ég hérna hlátrasköllin í henni í gegnum hurðina hvert kvöld yfir sjónvarpinu á meðan ég er fastur inní herbergi með vírusinn og ég er bara farinn að halda það að ég hefði kannski ekkert átt að skíra dýrin eftir henni því það fer hundinum ekkert svakalega vel að vera kölluð sandra og flestir hundar sem ég hef hitt heita eitthvað annað en spurningin kæru feður er hvernig get ég bætt henni söndru minni upp fyrir þetta klúður allt saman og vitði um einhvern góðan veitingastað hérna í reykjavík fyrir valentínusardaginn kveðja magnús

Kær kveðja, Björn Ingi
Innsent 24.3.2026, birt 24.3.2026

FALLEGUR DAGUR Í DAG 18. MARS

Þórhallur Þórhallur
Innsent 18.3.2026, birt 18.3.2026

TVÍEYKI

Sá gott tvíeyki um daginn, íshokki-rómans og skattskrá Ölfushrepps 1976. Bækurnar áttu það sameiginlegt að vera á gefins-borðinu á Þjóðarbókhlöðunni. Ég held samt að skyldleiki þeirra sé meiri en við höldum...

Tómas Tómas
Innsent 18.3.2026, birt 18.3.2026

KRANTSPEKINGAR 3

1. Baruch Krantoza
2. Anne Krantway
3. Krant Stuart Mill
4. Tómas frá Krantkvínó
5. Krant Locke / John Krante

Tómas Fílólás
Innsent 10.3.2026, birt 10.3.2026

FLÓÐHESTURINN (GLUGGAKRÓNIKA 3. MARS)

Presturinn horfir varfærnislega yfir sætaröðina til að kanna hvort einhver sé raunverulega að fylgjast með.

Gummi skáld: Blessaður vert’ekk’að ofhugsa, ég er að hlusta!

Polli Prestur: Takk innilega Gummi minn… fyrir þetta innslag.

(fliss berst úr þriðju röð)

Gummi skáld: Nei, þakka þér!

Presturinn snýr sér við, þykist fletta í biblíunni en opnar tóbaksskrín og andar að sér kornóttu ögnunum. Ritningarlestur hefst og klárast, fólkið treður í sig oblátur og vín og kveður prestinn.
Polli Prestur andvarpar og snýr lyklinum að kirkjunni í hinsta sinn, því í kvöld mun dauðinn hirða Polla prest.

Hann var ógiftur og gekk alltaf um í stuttbuxum.

Nokkrum dögum síðar fannst Polli Prestur látinn í rúmi sínu. Bráðkvaddur.

- - - - - - - - - - - - - - - -

Gummi skáld og Jórunn Apríl eru að gramsa í dánarbúinu.

Jórunn Apríl: Elsku Polli, hann fékk ekki einu sinni að klára safnið sitt af Íslenskum postulínsforsetum, hann vantaði bara eina styttu!

Gummi Skáld: Akkúrat, þvílíkt volæði.

Jórunn Apríl: Já ég meina….. Hver stytta fer á allavega fimmtíuþúsund kall.

Gummi skáld: Mér sýnist hann einmitt vanta Vigdísi, karlpungurinn.

Jórunn Apríl dregur fram grænan vasaklút úr einum pappakassanum. Á vasaklútnum er útsaumuð mynd af óræðu dýri sem líkist flóðhesti með áletruninni 40:15.

Jórunn Apríl: Hvað er nú þetta?

Gummi skáld: Bara vasaklútur, augljóslega… eðjót.

Jórunn Apríl fer að bókaskápnum, nær í eina vel tætta og þvælda biblíu, flettir.

Jórunn Apríl: Hérna! Jobsbók, fertugasti kafli: „Líttu á flóðhestinn sem ég skapaði eins og þig, hann bítur gras eins og naut.”

Gummi skáld: Vá, það mætti halda að þessi maður hafi verið prestur…

Jórunn Apríl: Þegiðu Gummi, þú ert vonlaust skáld.

Gummi skáld býr til prumpuhljóð með munninum.

Jórunn Apríl: Ég skil bara ekki afhverju að myndi velja akkúrat þetta textabrot? Af öllum þeim sem eru til, þá valdi hann að vitna í þetta á vasaklútnum sínum? Eitthvað um flóðhest? Þetta virkar eitthvað svo random.

Gummi skáld: Förum heim, ég finn ekkert hérna sem veitir mér inspírasjón.

- - - - - - - - - - - - - - - -

Klukkan 2:34 lá Jórunn Apríl í rúmi sínu andvaka. Hún lagðist á hliðina með hægra eyrað að koddanum og með vinstra eyrað í átt að loftinu. Undarlegt hljóð virtist koma úr koddanum. Þung fótatök. Dúmm dúmm dúmm. Hún skipti um hlið, en fótatökin úr koddanum héldu áfram í vinstra eyranu. Dúmm dúmm dúmm. Loks þegar Jórunn Apríl náði að festa svefn dreymdi hana óhugnalegan draum. Skikkjuklædd vera sat á ógurlegri skepnu, geysistórum flóðhesti sem gekk þungum skrefum í átt að Jórunni. Dúmm dúmm dúmm. Klæði verunnar voru dökkgræn með gylltum útsaumum, gylltar keðjur láku niður meðfram ermunum og drógust eftir jörðinni svo það klingjaði með hverju skrefi. Jórunn gat ekki hreyft sig, en þegar hún leit niður sá hún ekki líkama sinn, aðeins svart tóm. Hún virtist vera ekkert nema meðvitundin án líkama. Flóðhesturinn kom nær, dúmm dúmm dúmm, þar til hann stansaði loks beint við hlið Jórunnar, eða það sem eftir var af henni. Einhverja hluta vegna vöktu þessar aðstæður ekki upp ugg og óró innra með henni. Hún fann vissulega fyrir ótta, en ekki af dauðlegum toga. Tilfinningin var nánast þægileg. Veran steig niður af skepnunni og nálgaðist Jórunni. Ljósræma steig niður að ofan, eins og einbeittur sólarstafur sem festi sig á andliti verunnar. Þetta var Polli Prestur.

Karl Hrollur
Innsent 3.3.2026, birt 3.3.2026

MÁLVERK DAGSINS 3. MARS 2026

Málverk dagsins er verkið Fiðluleikarar eftir Rut Rebekku Sigurjónsdóttur og er frá árinu 1990. Fiðlu og víóluleikur er mér kær og þetta verk snerti mig, auk þess að mér finnst það einfaldlega mjög fallegt og litapallettan frábær. Takk Rut Rebekka.

Tómas van Vióla
Innsent 3.3.2026, birt 3.3.2026

ÆTTARTRÉ

Mbkv.
Tinna
Innsent 23.2.2026, birt 23.2.2026

Í LEIT AÐ MÖNNUM Í MANNHEIMUM

Ég er staddur í Þýskalandi, 80 kílómetrum suður af Frankfurt, í hinni evrópsku innlands-hafnarborg Mannheim. Borgin er hvað þekktust fyrir að vera helsta fyrirmynd Manhattan þegar kemur að borgarskipulagi, þ.e. hún er svo rúðustrikuð að hún er jafnan kölluð „ferningaborgin“. En ef ég leyfi mér að vitna í Veru Illugadóttur, þá er það önnur saga.

Við Max félagi minn erum í hinu unga og líflega Jungbusch hverfi, sem fyllist af næturlífi um helgar. Það mætti þó segja að mannlíf sé af skornum skammti í Mannheim, þar sem flestir staðir standa tómir á besta tíma. Því má draga nafn borgarinnar sjálfrar í efa, Mannheimar þar sem varla nokkurn mann er að finna.

Við erum þó í leit að stað sem við höfum heyrt að hýsi fólk. Vandamálið er að staðurinn er hvergi að finna á netinu, við höfum aðeins hnit til að styðjast við. Þegar við komum að rétta húsinu blasir við okkur dimmt húsasund. Við lítum hvor á annan, yppum öxlum og göngum inn. Við heyrum mannamál en sjáum engan. Við opnum hurð innst í sundinu og stöndum þá skyndilega inni í hnefaleikasal. Þar mæta okkur rauðar og bláar svampdýnur á gólfum, boxpúðar og lóð. Við höldum lengra inn og fylgjum tröppum upp að stórri hurð. Við opnum hana og sjón er sögu ríkari, ungt fólk reykjandi inni og drekkandi ódýran Helles flöskubjór undir góðri tónlist.

Í horninu stendur foosballborð, þakið límmiðum með pólitískum skilaboðum á borð við FCK AFD og Nazis töten. Ég plata Max til að skora á Þjóðverjana í leik, en þá tek ég eftir límmiða sem sker sig sérstaklega úr í horninu, KSÍ. Þarna er ég staddur á bar í dimmu húsasundi yfir hnefaleikasal sem finnst ekki á Google Maps í borg sem manna er hvergi að finna og rekst á skjaldarmerki Knattspyrnusambands Íslands.

Dagur A. Eggertsson
Innsent 18.2.2026, birt 23.2.2026

LÍFBELTI

Grams er mér kært
en ekki fuglarnir;
Virðingarfyllst!
Fröken Reykjavík
en ekki Búenos Aíres

Ég sé fjall
Eia! Og eia.
Eia frost
og lendur

Þau og ég fljúgum vestur
þegar hitnar
í kolinu
sífreri
ávallt freri
freres de mont
mont-eia

-Ritstjórnin
(viva la flúng!)
Innsent 21.2.2026, birt 21.2.2026

RAPPTEXTI DAGSINS

Mig vantar ekki stelpu til að ríða
Mig vantar stelpu til að njóta ásta með

Besti minn - Birnir og Lil Binni

Kv. María
Innsent 11.2.2026, birt 15.2.2026

VIÐSKIPTAHUGMYND #1

Hommabar sem heitir Gaytungur

Ari Hallgrímsson
Innsent 5.2.2026, birt 10.2.2026

GLUGGAKRÓNIKA 10. FEBRÚAR

Ég sá hann í dag. Aftur. Hann stóð við gluggann sinn og reykti. Sjarmó. Ég velti því oft fyrir mér hvort hann sjái mig. Hann þyrfti samt að horfa upp til að sjá mig. Glugginn minn er á fjórðu hæð en hann býr á annari. Stundum opnar hann gluggann og starir íhugull á götuna. Alltaf á götuna. Halló! Ég er hér! Hérna uppi! Good things come to those who wait, ómar þá í hausnum mínum.

Við kynntumst í bókaklúbbi. Bókaklúbbi með stóru bé-i, því í þessum klúbb var bara ein bók tekin fyrir: Biblían. Kynntumst er kannski svolítið stórt orð. Við vorum allavega bæði meðlimir, en líka 23 aðrir. Ég talaði kannski aldrei við hann en það voru svo sannarlega víbrur. Við fyrsta hitting fórum við hringinn og deildum öll nöfnum og einni skemmtilegri staðreynd. Ég á hund sem heitir Jack Sparrow og tannburstinn minn er gulur. Hann var sá eini sem deildi tveimur skemmtilegum staðreyndum. Hvílíkt sjarmatröll. Klúbburinn hafði það markmið að lesa alla biblíuna og hætta svo. Þetta tók okkur fjögur ár, en þessi ár voru the glory days. Á seinasta fundinum lásum við uppáhalds passíur og textabrot. Ég ákvað að lesa upp úr Jobsbók, 40:16-18;

Sjáðu aflið í lendum hans
og kraftinn í kviðvöðvum hans.
Hann sperrir halann eins og sedrustré,
sinarnar í lærum hans eru samantvinnaðar,
beinin eru eirpípur,
leggirnir járnstengur.

Þegar ég horfði upp úr bókinni mætti ég augum hans. Þetta var engin tilviljun, þetta var guðsvilji.

Í dag eru akkúrat þrjú ár síðan bókaklúbburinn hætti og hann flutti í götuna mína. Hann hefur ennþá ekki litið upp. Bara ef hann vissi að ég væri tilbúin að fara í stríð fyrir hann. Bara ef hann vissi…

Karl Rómans
Innsent 10.2.2026, birt 10.2.2026

ÖRVERK

Svið, kollur, kassagítar

Lítil mús labbar inn á sviðið
hneigir sig, tekur upp gítarinn og fær sér sæti.

Þögn

Við heyrum flamenco tónlist (hljómar yfir allan heiminn)

Músin spilar einstaklega fallega
Hún er svo einbeitt að hún tekur ekki eftir neinu í kringum sig.

Köttur (melankólískur) gengur inn á sviðið
hann dokar við, byrjar svo að hringsóla músina, labbar hring eftir hring.

Tónlistin nær hápunkti (el crescendo)

Kötturinn stoppar fyrir framan músina, gleypir hana í heilu lagi

Þögn (heimurinn er orðinn hljóður)

Kötturinn ropar

Tjaldið

Þórhallur ratóngato
Innsent 27.1.2026, birt 27.1.2026