KRANT
Þriðja tölublað Krantsins er komið í búðir, við þökkum fyrir allar innsendingar. Endilega sendið inn efni á listanes.office@gmail.com fyrir fjórða tölublað.
Tökum við öllu efni, ljóðum, greinum, pælingum, bloggpóstum, myndum o.s.frv.
KRANT
Þriðja tölublað Krantsins er komið í búðir, við þökkum fyrir allar innsendingar. Endilega sendið inn efni á listanes.office@gmail.com fyrir fjórða tölublað.
Tökum við öllu efni, ljóðum, greinum, pælingum, bloggpóstum, myndum o.s.frv.
EMULATION Á ÍSLENSKU
Sæl kæru Krantverjar og tölvuleikjanördar. Mig vantar góða íslenska þýðingu fyrir orðið „emulation”. Mikið er talað um „að emulate-a”. Mér finnst mjög gaman að spila gamla tölvuleiki, sérstaklega þá sem eru fallegir. Sendið á mig línu.Njörður Zeldason
Innsent 16.7.2026, birt 25.7.2026
SIMSON
-lugnut
Innsent 25.7.2026, birt 25.7.2026
FIRST PARAGRAPH OF “THE MOONLIGHT WASN´T SUPPOSED TO BURN THE FLOWERS”
I walked into what felt like a warm embrace of the warmest colour. I could feel my bones go from wet to dry within seconds.The warmer colours seemed to be radiating off the flowers that I had been looking for my whole life.
Made of pure energy and no solid matter.
It was puzzling how its supersymmetry was in the dazzling form of a distant galaxy.
I had the Moon in my satchel. The satchel, made out of stardust fabric, was given to me by the only other person I met on my travels.
The only thing left to do now was to let the Moon shine over the flowers.
-Vikram Pradhan
Innsent 16.7.2026, birt 25.7.2026
SMAKK
With love
-lugnut
Innsent 16.7.2026, birt 25.7.2026
ÚR STÍLABÓKUM FINNS AÐALSTEINSSONAR
Úr stílabókum Finns Aðalssteinssonar, engin dagsetningÉg ákvað að fara í ferð til Bandaríkjanna til þess að finna hvirfilbyl. Ég leigði út herbergið mitt, fékk frí í vinnunni (kannski hætti ég bara), keypti miða til Bandaríkjanna og lagði af stað með flugi til New York. Ég myndi redda mér þaðan. Ég veit að hvirfilbylir eiga sér almennt ekki stað þar , enda var ég á leið til tornado alley. Sem er ekki dalur í sjálfu sér, heldur svæði í miðríkjum Bandaríkjanna. Þetta er svæði sem er lauslega skilgreint innan ríkjanna Texas, Louisiana, Oklahoma, Kansas, South Dakota, Iowa og Nebraska. Mig hafði alltaf langað til þess að koma til New York, sem var í raun eina ástæðan fyrir því að sú borg varð fyrir valinu frekar en einhver önnur, praktískari sem væri nær tornado alley.
Flugið gekk ágætlega fyrir sig og í raun ekkert til þess að tala um. Ég las bók og þáði kaffi. Áður en ég vissi af var ég kominn upp í leigubíl sem brunaði með mig til New York, the windy apple. Sem leigubílstjórinn staðfesti þegar hann tilkynnti mér: ,,Welcome to New York!” Þegar við komum úr göngunum sem liggja undir Hudson ána. Við komum upp einhverstaðar hjá 38th street, ef ég man rétt. Ég hafði lagt af stað með svo miklu offorsi, hafandi tekið svo svakalega skyndiákvörðun, en ég var ekki að meðtaka að ég væri allt í einu kominn í þessa sögufrægu borg. Ég vissi í raun ekkert hvert næsta skref væri. — So, where at Central Park should I drop you off?
Ég horfði upp á skýjakljúfana líða hjá og blandast dimmum himninum. Ég vissi einmitt ekkert hvert. — Just somewhere in the middle. Eh… yes, what’s the name of the building? The one where Lennon lived and got shot. Leigubílstjórinn þagði aðeins og svaraði svo — Riiight, The Dakota it is. Áður en ég vissi af þá stóð ég um kvöld, fyrir utan The Dakota, hinum megin við götuna þar sem John Lennon var skotinn til bana, og sem var húsið úr Rosemary’s Baby. Leigubíllinn hvarf handan við horn og úr mínu lífi, eins og hann hafi aldrei einusinni verið til. Það var dimmt og svöl gjóla sem lék um mig þar sem ég rölti af stað með bakpokann minn. Þrátt fyrir að ég gengi ágangstéttum sem ég hafði aldrei áður stigið á og andaði að mér lofti og lykt sem ég hafði hvorki andað áður né fundið, þá gekk ég um eins og ekkert væri eðlilegra. Þótt ég vissi auðvitað ekkert hvert ég væri að fara. Ég sneri mér við. Inngangur Central Park blasti við mér. Kannski ekki þangað inn hugsaði ég með mér. Ég leyfði mér að ráfa frjálslega um stund, en svo varð ég allt í einu áhyggjufullur. Eins og veruleikinn hefði allt í einu slegið mig: Þig er ekki að dreyma, þú ert í fjarlægri borg og þú ert þreyttur og þú ert svangur. Hér eru hættur. Hvað ætlaru að gera? Láttu mig í friði! Hugsa ég með mér. Ég hafði ekkert hugað að náttstað. Ég hafði verið í leiðslu hingað til. Ég bægði áhyggjum frá og gekk þvers og kruss, tók ekki eftir neinum götuheitum og lagði mig gjörsamlega í hendur borgarinnar, hún réði hvað myndi koma fyrir mig, hvar ég myndi enda. Þegar ég gekk eftir einni gangstéttinni var mjálmað á mig. Ég snarstansa og lít til hægri niður á götuna, þar sem svört kisa horfði á mig og mjálmaði aftur. Ég íhugaði að klappa henni, en ákvað að gera það ekki. —Sæl kisa, svara ég henni til baka og loka og opna augum hægt til hennar og hún svarar mér með því sama. Við treistum hvoru öðru. Hún rauf augnsambandið og hélt skyndilega af stað og hvarf inn í næsta húsasund. Án þess að hugsa fylgdi ég henni inn í húsasundið. En þar var kisu hvergi að sjá. En það sem hinsvegar sá, var velkomið rautt neon skilti: Hostel.
Undir því var hurð. Ég opnaði hurðina og steig inn. Anddyrið var lítið og málað dökkrautt. Við afgreiðsluborð sem var byggt inn í vegginn sat ungur maður með sítt svart hár sem virtist dotta fram í lófann sinn. Þegar ég nálgaðist afgreiðsluborðið og ræksti mig þá hrökk hann við
— Jesus, man. Wha…wha… yes, Can I uh, help you? Hann leit í kringum sig eins og að hann væri að leita að klukku einhverstaðar á vegg til þess að vita hvað klukkan væri. Hann fann eina og pírði augun á hana og færði þau svo yfir á mig án þess að hreyfa hausinn. —I’m looking for a bed for the night, sagði ég honum. Hann leit niður eftir mér og upp aftur, augun enn pírð.—…Yes, sagði hann varfærnislega, you are in pretty late. Everyone’s sleeping by now. In fact, you are lucky I was sitting here thinking, because usually we’d have closed by now. Hann tók við greiðslunni og rétti mér lykil. — You have to be silent. Everyone is asleep. Why are you even… Hann hætti við að spyrja og veifaði mér burt. Ég tiplaði upp eftir stigagangi og fann herbergið þar sem ég átti að gista. Þegar ég steig inn var niðamyrkur og ekkert heyrðist nema hrotur og niður borgarinnar. Þótt að það væri niðdimm nótt þá var borgin alltaf á lífi. Ég fann hversu uppgefinn ég var þegar ég hafði fundið rúmið mitt, neðri koja í herbergi með allavega fjórum kojum. Ég kom bakpokanum mínum fyrir í horni rúmsins, lagði koddan minn upp að honum og steinsofnaði. Mig dreymdi að ég stæði fyrir utan Central Park. Það var engin birta úti, hvorki bjart né dimmt. Uppúr miðjum garðinum reis mjór hvirfilbylur eins og súla beint upp í háa skýahvelfingu. Hann virtist ekki hreyfast. Ekkert hreyfðist. Allt var stillt og það flaug ekki fugl á lofti. Kona kom upp að mér: —Þetta er ótrúlegt! Fimm dagar! Hann hefur verið hér í fimm daga og enginn hefur meitt sig! Svo tók hún upp myndavél, kom henni fyrir alveg við kinnina mína og virtist taka myndir af nefinu á mér
-Sturla Sigurðarson
Innsent 5.7.2026, birt 6.7.2026
NÁTTÚRUVÁ; TILTÆKI
Náttúra okkar er að sjá ekki skóna fyrir hnjánum.-Katla
Innsent 26.6.2026, birt 26.6.2026
TOKI!
Toki!Nimi mi li Pesi,
nimi sina li seme?
-Pesi
Innsent 22.6.2026, birt 26.6.2026
KONKRETLJÓÐ
Sumarkveðja,
Pjetur Már Hjaltason
Innsent 16.6.2026, birt 18.6.2026
SALIDA
Við mér blasir miðaldra karlmaður sem nýtir mitt víða flatlendi í sérkennilega teygju. Teygju sem líkist heldur harmkvæli. Ég veit ekki hvort hann þjáist af sýndarmennsku eða dugnaði. Á minni hægri hönd
er góðlát kona. Í gluggasætinu situr eiginmaður hennar með neon græna flugkoddan sinn að horfa á mynd í æpadinnum. Síðast liðnar tvær og hálfa klukkustund hefur konan sitið kyrrlát með hendurnar í kjöltu sér, án allrar afþreyingar. Af og til stendur hún þó upp til að ná í snarl fyrir blessaðan eiginmanninn. Hinu megin við ganginn situr gömul lágvaxin kona og biður. Sem hávaxin mannvera hugsa ég alltaf til allra hinna hávöxnu mannveranna í vélinni þegar ég sé svona lágvaxna mannveru hjá neyðarútganginum. Kemst ekki frá því. Við hliðina á lágvöxnu gömlu konunni situr afar sérkennilegur maður. Um leið og við komum upp í loftið dró hann upp ananas í dós, svartan ástaraldin-kóladrykk, snakk, eitthvað í hitaeinangrandi brúsa og samloku löðrandi í majónesi. Þegar flugfreyjurnar komu og buðu farþegum val á milli tvenns konar djús, þáði hann þá báða. Við hliðina á sérkennilega manninum situr afar venjuleg kona. Hún er frekar mikið út fyrir sjónarsvið mitt. Ég fann til með henni þegar sérkennilegi maðurinn snéri sér við til að tala við eiginkonu sýna í sætaröðinni fyrir aftan og tók um leið helminginn af sæti venjulegu konunnar og var nánast ofan á henni í góðar fimm mínútur. Það veldur mér virkilegum áhyggjum að ef eitthvað kæmi fyrir þessa blessuðu flugvél yrðum við bjargvættirnir. Ég, góðláta konan, ósjálfbjarga eiginmaður hennar, gamla lágvaxna konan, sérkennilegi maðurinn og venjulega konan. Þetta er svona martraðarkenndur jónu hringur. Ég á enga samleið með þessu fólki.
Guð blessi þessa flugvél.
Saga Evudóttir
Innsent 14.6.2026, birt 18.6.2026
FUGL DAGSINS 12. JÚNÍ
Fugl dagsins í dag er: Smyrill! Sjáið mynstrið á honum! doppurnar, rendurnar, ahhh, fallegir fuglar. En vígalegir samt, enda veiða þeir og éta aðra fugla... :( Skamm! En svona er náttúran kæru vinir. Mikilvægt að minna sig á það af og til að það er stranglega bannað að gefa ránfuglinum að borða. Smyrillinn, engin undantekning. Lifið heil.
-Svanur Starri Súla
Innsent 12.6.2026, birt 12.6.2026
LÍFSINS TRÉ
Guð
Innsent 8.6.2026, birt 8.6.2026
FYRIR ÁHUGASAMA:
Góðan daginn öllsömul, ég er starfsmaður hjá ónefndu raforkuflutnings fyrirtæki og í sumar er það á minni ábyrgð að koma myndasafni fyrirtækisins í góðann farveg. Eins og er þá samanstendur safnið af u.þ.b. 100.000 ómerktum ljósmyndum sem hægt er að nálgast á úreltum hörðum disk.
Ég er mikill áhugamaður um möstur, strengendavirki og standeinangranir af öllu tagi, eins og vera ber, og í þessari færslu ætla ég að deila með ykkur nokkrum af mínum uppáhalds myndum sem ég hef rekist á hingað til.
Njótið vel.
Jórunn Haraldsdóttir
Innsent 4.6.2026, birt 5.6.2026
FUGL DAGSINS 5. JÚNÍ 2026
Fugl dagsins er krossnefur!
Hrafn Örn Dúfa
Innsent 5.6.2026, birt 5.6.2026
SHOUTOUT Á LITLU LÖMBIN
Nú sit ég hér í austfirsku þokunni og það eina sem ég get hugsað mér að segja er shoutout á litlu lömbin. Þau eru svo sæt. Og dýrin almennt. Mikið erum við heppin að eiga þau að. Annars vil ég ekki neitt meira segja. Þetta er svokallað appreciation post: muna að njóta innsending. Muna að meta að verðleikum. Muna eftir ást og frið og shoutout á litlu lömbin.
Lömb að leik
Hvert eru þau á leiðinni?
Aligæsin gripin
Hundsi
Katla Björk Gunnarsdóttir
Innsent 3.6.2026, birt 3.6.2026
AMOR (Á) FATI
ó Ó ÓÓÓ óóó, en en ég verðskulda þetta ekki. ó Æ Ah í arg slúbb gROnk garg, æjæjæjæjæjæHÍHÍhrrrooooooHhhngktsSsSkkgh. Þetta er að gerast við mig af því að ég er kominn af illmennum og þrælum Fokk þetta er að gerast við mig af því að ég er kominn af illmennum og þrælum FokkfokkfokkÞetta er að gerast við mig af því að ég er eins og allir íslendingar kominn af illmennum og þrælum.
Óóó ég hef verið aprílhlaupari allt mitt líf! Ég er eins og Sísifos nema það er enginn steinn bara hlaupabretti stillt á APRÍL. Ég meina það! ÞAð er satt. Það er víst satt jú. ÉG er ekki að ljúga það er víst hægt. Kannski ekkert annað við því að gera en að elska örlögin. NEI jú. Kannski? Neineineineiniiiiiiiiiiiiiiiiii. JÚ!!!!!
Henry Höff
Innsent 2.6.2026, birt 2.6.2026